مازیار غیبی . شعر فیلم و ادبیات بخیترای

انگاره هایی بزرگ در خرمنی کوچک شعر و ادبیات مسجدسلیمان و ایران

خوبه آدمی گاهی اوقات لب شو بدوزه و قلم شو بشکنه بکنه تو چشمش و خون گریه کنه خوب نیست نگاه کنی وقتی آدمی روی زبان سرخش تاتو می کنه تا حتا لای انگشتانش قصه ی پر غصه بنویسه یا پرنده ای را میان سینه اش پنهان کنه چه خوبه که همیشه آدمی فاخته ی بی قفس باشه ...



موضوعات مرتبط: آزاد

تاريخ : جمعه ٢٠ خرداد ۱۳٩٠ | ٩:۱٠ ‎ب.ظ | نویسنده : مازیار غیبی | نظرات ()