مازیار غیبی . شعر فیلم و ادبیات بخیترای

انگاره هایی بزرگ در خرمنی کوچک شعر و ادبیات مسجدسلیمان و ایران

صدا کن مرا ...

صدای تو خوب است

صدای تو سبزینه ی آن نگاه عجیبی است که در امتداد

                                   صمیمیت حزن می روید

در ابعاد این عصر خاموش

من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه

تنها ترم

بیا برایت بگویم

چه اندازه تنهای من بزرگ است

وتنهای من

شبیخون حجم تو را پیش بینی نمی کرد

و خاصیت عشق این است.



موضوعات مرتبط:

تاريخ : دوشنبه ۳٠ خرداد ۱۳٩٠ | ٤:٤٥ ‎ب.ظ | نویسنده : مازیار غیبی | نظرات ()